Popup V.5.06 Released

 

 

 

วันที่ไปมีท(25 สิงหาคม)นี้ลืมสนิทเลยนะเนี่ย ว่าพรุ่งนี้(26 สิงหาคม) ต้องไปโรงเรียนประกาศผล

บางคนถึงกับเอาเราไปตั้งเป็นเกณฑ์เลยแฮะ ว่าถ้าไปจะเป็นมีทแบบทางการ ถ้าไม่ไปจะมีทย่อยซะงั้น

มีทก็ เฮฮาดีครับ (คงว่างั้น) แต่เหมือนมีคนไม่ได้ร้องเลยด้วย แถมกลับเร็วกันทั้งนั้น ไม่รู้จะว่าไงดีนะครับ

แต่รู้สึกเหมือนตัวถ่วงคลับแฮะ - - ไม่ได้ทำอะไรให้เลย แถมไม่รู้ความเป็นไปในเกมด้วย ต้องให้แอมเล่าให้ฟัง

ร้องคาราโอเกะไปมา 4 ทุ่มครึ่ง เวลามันเดินเร็วจังแฮะ เลยกลับ เดี๋ยวรถหมด

กลับไปถึง โดนแม่ว่าก็เพิ่งมารู้นี่ละว่า

พรุ่งนี้ประกาศผลสอบ(กลางภาค)!!!!!!!!

แย่แล้วๆ พรุ่งนี้ตื่นจะทันมั้ยเนี่ย รีบทำธุระส่วนตัว นอนหลับ

ตื่นเช้ามา 7 โมงครึ่ง รีบอาบน้ำ แปรงฟัน กินข้าว แล้วรีบไปโรงเรียนกับแม่

ถึงห้องประกาศผล ให้แต่ผู้ปกครองเข้า เราเลยรอหน้าห้อง

เห็นแจกผลสอบ แม่รับไปดู สภาพสีหน้าไม่ค่อยจะสู้ดีนัก รู้เลยว่าผลออกมาเป็นไง

แม่ถึงกลับถามครูที่ปรึกษาซึ่งสอนคณิตศาสตร์ด้วย ว่าปกติไม่เคยคะแนนตกขนาดนี้

ครูเรียกผมเข้าไปคุยด้วย เขาถามว่าเป็นเพราะอะไร หรือผู้สอนสอนไม่ดี?

ผมตอบ "หัวไม่ดีครับ"

ก็มันจริงนี่ครับ ผมรู้สึกตัวว่าหัวไม่แล่นเรื่องคำนวนมาตั้งแต่ขึ้น ม.4 แล้ว

อาจารย์ท่านก็เสริมต่อ "ก็เห็นขยัน งานก็ส่งครบนี้ แต่ไม่เป็นไรค่ะคุณแม่ เดี๋ยวจะมีคะแนนเสริมอยู่แล้ว"

สาธุ ขอให้มันจริงนะครับอาจารย์

พอจะกลับบ้านก็ให้ท่านแม่กลับไปก่อน เพราะว่ายังมีงานค้างที่ รร อยู่ ต้องคุยกับเพื่อน

ความจริงไม่อยากฟังท่านบ่นบนรถแท๊กซี่ตังหาก

แค่เดินไปส่งที่หน้าประตู รร ก็โดนไปหลายแล้ว

อย่าหาว่าผมไม่มีพระคุณเลยนะครับ

- แว้กกกกกกกกกกกกกกกกกก!! (เสียงเหมือน Song of pain ของ O2Jam ตอนเริ่มเพลง)

- ทำไมงานมันเยอะอย่างนี้ว้อยยยยยยยยยยยยยยยย (เสียงเหมือนตัวเอง เอ๊ะ ก็กำลังเล่าให้ฟังอยู่นี่หว่า)

- เฮ้อ เหนื่อยเลยครับ ชีวิต ม.5 ลำบากเยี่ยงกรรมกร

- เอ่อ ถ้าจะให้พูดถึงการกินอยู่ก็ไม่ใช่อ่ะนะ เอาเรื่องการทำงานดีกว่า งานแทบจะล้นเศียร

- เทียบได้กับ ม.4 ตอนปลายเทอมใกล้สอบ แต่ตอนนั้นมันก็แค่ 1-2 สัปดาห์

- นี่แม่งตลอดเทอม เวรฉิบ

- ไหนเราจะต้องเตรียมแบกรับภาระอันหนักใหญ่หลวง!! สอบปลายภาค!! แอตมิตชั่น!! ไหนจะสอบตรง!! อีก 

- ทำเอาเวลาเล่นเกมสูญหายสิ้น อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกก

- และใช่ว่าการทำงานเสร็จ ส่งแล้ว อาจารย์ท่านจะให้เต็มเหมือนแต่ก่อนตอน ม.1-4

- เขี่ยมา 0!!!! คะแนน

- ก็เลยขออนุโมทนาแกผู้ร่วมชะตากรรม (ในเกม) การเต้น ขอผมสัก 2 ปีเถอะนะครับ ข้าน้อยผิดไปแล้ว

- พอเอนท์ติดจะเลี้ยงให้เลยเอ้า! (ปล. ตามตัวให้เจอนะครับ ฮึฮึ)

- ถ้าวันไหนว่าง พาผมไปมีทย่อยด้วยนะครับ สมาชิกคลับทุกคน อยากไปกินฟรี (หรือไม่ฟรี?)

- ถ้าไปมีทเห็นขยัน หรือสูงกว่าก็อย่าว่ากันนะครับ มันเป็นเรื่องของ Deoxyribonucleic acid ครับ (แต่ขยันนี่น่าจะมาจาก จิตใต้สำนึก)

- ว่าแล้วก็ยังเหลืองานอีกมากมายก่ายกอง

- ขอตัวปั่นงาน ขอเวลาอีกสักหน่อยครับ

- แล้วสองปีให้หลัง Popup คนเดิมจะกลับมาครับ สัญญา 

- "เฮ้ย ไอ้นัท ทำไมถึงมางานหนังสือวันนี้วะ" ผมถามนัท เพื่อนสนิทที่นัดหมายให้มาซื้อหนังสือกันวันนี้

- "ก็วันนี้ ตอนแรกที่คุยกันมัน เดินได้ถึงเที่ยงใช่มั้ยล่ะ แต่พ่อกูบอกว่าเดินแค่ 2 ชม. จะได้อะไร ก็เลยให้กูได้ทั้งวันเลย"

- "แล้วมึงอ่ะ ไอ้แอ้ม" ถามแอ้มเหมือนกัน คนนี่มาสองวันแล้ว

- "ของกูเรียนหมดคอร์สแล้ว เลยมาเดินได้ กูบอกมึงไปแล้วไม่ใช่หรอไอ้กาจ?"

- "เอ่อว่ะ ส่วนกูก็มาเพราะหมดเหมือนกัน"

- "หมดคอร์สเหมือนกันอ่ะเซ่" นัท แทรกขึ้นมา

- "เปล่า หมดอารมณ์เรียน" ผมตอบหน้าตาเฉย

- เอ่อ สงสัยคงไม่คิดจะเรียนจริงๆ สินะเนี่ย กู

- "มึงนี่มันชั่วมากเลยนะเนี่ย" นัทพูด เน้นตรงคำว่า ชั่ว

- อืม คงจะเช่นนั้นจริงๆ อืม ท่านผูอ่านครับ ผมโดดเรียนมา 4 วันแล้วครับ สาเหตุคือหมดอารมณ์เรียน (แล้วกูกลับไปดรียนจะเข้าใจอะไรวะเนี่ย - -)

- งานหนังสือวันนี้ (4 เมษายน) ผมก็คงไม่ต้องบรรยายครับ เสมอต้นเสมอปลายจริงๆ คนยังเยอะ อยู่เหมือนเดิม

- เดินดูไปดูมา เจอหนังสือมากมาย เออว่ะ ถ้ามางานมหกรรมหนังสือแล้วไม่เจอหนังสือ จะเรียกว่างานหนังสือทำไมฟะ เวรกรรม

- แล้วก็ไปพบหนังสือที่ถูกโฉลกเข้า อืม "หัวแตงโม" เล่ม 2-4 ก็น่าซื้อดีแฮะ แต่ราคาทั้งหมดตั้ง 340 บาทแหนะ อืม เสียดายตัง

- หัวพ่อค้าเลยเข้าสิง อืม ถ้าเราซื้อ ก็จะซื้อ Neoz ไม่ได้ เอาไงดี (แถมอาจจะไม่มีตังกลับบ้านด้วย)

- อืม ถ้างั้น เราต้องใช้หลักธรรมทางพระพุทธศาสนาเข้าช่วย อืม เราควรปล่อยวาง ต่อสิ่งยั่วยุทั้งหลาย

- แล้วผมก็ปล่อยวางหนังสือ 3 เล่มที่เป็นกิเลสอยู่ตรงนั้น

- เดินซื้อหนังสือกัน 3 คน เหยียบเท้าสลับกันไปกันมามากมาย อืม ไม่ใช่คนแน่นหรอกครับ อยากเดินช้ากันเอง

- เดินมาวันที่ 4 จำบูธที่สำคัญๆได้เกือบหมดแล้ว

- อ้อ มีอยู่บูธนึง Animag (C1 - N39)

- เดินเมื่อวานเจอแล้ว วันนี้เขาก็ยังทำงานไม่หยุดหย่อน

- "เออ นั้นไง ที่บอกอ่ะ" ผมหันไปบอกนัทเมื่อเห็นเขาคนนั้น

- "อ้อ เออ เดี๋ยวเข้าไปทักทายซะหน่อย" นัทตอบ

- "ดีครับ ป้า แล้วร้านที่หน้าโรงเรียนใครคุมอ่ะครับ" นัทถามป้าคนนั้น

- "อ้อ ผู้ชายไง เขาคุมอยู่" อืม ป้าคนนั้นตอบ

- มาอยู่ได้ไงวะ ป้าร้านการ์ตูนฝั่งตรงข้ามโรงเรียน มาอยู่ที่บูธได้ไง ไอ้เราก็ลืมถามซะด้วย

- อืม จึงใช้หลักการคาดคะเนตามคามิยามะ อืม สงสัยป้าเขาคงเป็นผู้อาวุโสแห่งบริษัทแน่ๆ

- นัท บอกว่า อืม คงจะมาทำแมวชัวร์ แต่ดูๆเข้าข่ายมุกแป้กๆ แล้วมันก็ เฟลๆ(failๆ) หน่อยๆ

- แอ้ม คิดว่า สงสัยเป็นร้านที่ทำยอดขายการ์ตูนได้ดีที่สุดล่ะมั้ง

- "อ้าว ป้าครับ ไอ้ชั้นไม้นี่มันคุ้นเหมือนเคย สถิตที่ร้านมาก่อนนะครับ" นัทถาม

- "คุ้นๆ ใช่มั้ยล่ะ" ป้าตอบ

- อืม คงจะยังงั้น(ล่ะมั้ง)

- สำหรับทัวร์งานวันที่ 4 ของข้าพเจ้า คงจะจบเพียงเท่านี้

- แต่อาจจะไม่จบ เพราะยังรู้สึก "หมด" อยู่เลย วันพรุ่งนี้อาจไปต่อ -*-

- เฮ้อ ช่วงนี้เบื่อๆ เลยโดดเรียน(ทั้งวัน)ไปงานมหกรรมหนังสือแห่งชาติ ครั้งที่ 35 ที่ศูนย์ประชุมสิริกิต มาครับ

- เอ่อ แต่ไม่ต้องทำตามก็ได้ครับ มันเป็นตัวอย่างที่ไม่ดี ไอ้เรื่องโดดเรียนอ่ะ แถมไอ้เราก็โดดไปทั้งวันเสาร์ (31 มีนา) กับวันนี้ (2 เมษา)

- ไปงาน(ครั้งแรก)เมื่อวันที่ 31 มีนา มาครับ การเดินทางก็น่าจะคุ้นเคยกันดีอยู่แล้ว รถไฟใต้ดิน

- เริ่มจาก 73,73ก จากใต้สะพานพุทธ นั่งไปติดตรงคลองถม หลับยาว แล้วก็ไปลงหัวลำโพงครับ ลงรถไฟใต้ดินไป

- เดินเข้ารถ อืม คนก็ไม่ค่อยมีแฮะ คนถ้าจะไม่มาเยอะละมั้ง

- แต่กลับคิดผิด พอไปถึงสถานีศูนย์ประชุมฯ เท่านั้นแหละ นึกในใจเลยว่า แล้วกูจะออกมากงานได้มั้ยวะเนี่ย

- เข้าแถวทาบบัตร/หยอดเหรียญ เพื่อออกจากสถานีกันยาวพรืด อืม นักอ่านเยอะโคตรๆ เลยแฮะ (รวมทั้งไอ้ที่มานั่งพิมพ์อธิบายให้ผู้อ่านๆอยู่นี่ก็คนนึง)

- เข้างาน หวา ข้างหน้านี่คนรอตรวจสัมภาระกันเป็นแถวเลยแฮะ เลยเดินเข้าทางด้านข้าง เข้าไปถึงก็บรรยากาศเช่นเดิมครับ

- คนหรือวะเนี่ย!!!!!!

- โอย เดินเหยียบเท้าใคร เขาจะรู้มั้ยเนี่ยว่าเราเหยียบเท้า คนเยอะมาก

- เอาละ มางานเป็นวันแรก เตรียมตะลอนเดินทุกบูธ ไว้วันหลังค่อยมาซื้อ สำรวจเส้นทางกับหนังสือ

- เดินฉับๆๆๆ มองซ้ายมองขวา งืม อันนี้ก็น่าซื้อแฮะ อันนั้นก็เพิ่งออกใหม่ แต่เอามันให้ครบทุกบูธเป็นพอ

- วันแรกๆนี่ อืม คนก็เยอะแฮะ แต่วันนี้คงมีเท่านี้ แวะ 7-eleven แดกข้าวกล่อง กลับบ้าน เสร็จพิธี

- วันที่สอง (2 เมษายน) เฮ้อ ตื่นสาย บวกกับไม่มีอารมณ์เรียน โดดไปงานหนังสืออีกวัน สบายแฮ

- คราวนี้ นั่งในรถไฟใต้ดิน อืม วันนี้คนน่าจะน้อยแล้วนะ

- ผิดคาด ถึงสถานีเดิม อะไรของมันวะ แม่งเยอะเหมือนเดิมอีกแล้ว

- รถไฟใต้ดินมันจะรวยก็เพราะไอ้งานนี้ล่ะมั้ง

- เข้างาน เหมือนเดิม แตะคราวนี้คงต้องเติมเสบียงในท้องสักหน่อย รู้สึกลำไส้เริ่มปั่นป่วนมาตั้งแต่เช้าแล้ว

- เอาล่ะ กินข้าวเสร็จ พร้อมลุย

- เอ๊ะ ยังขาดอีกอย่างนี้หว่า อันนี้สำคัญ เดินเข้า ATM

- ก็เงินไงล่ะท่าน ถ้าไม่มีจะไปซื้อไรเล่า

- อืม เดินงานเหมือนเดิม คราวนี้ เจาะตามร้านที่อยากได้เลย อืม การมาเดินดูไว้ก่อนนี่ก็ดีเหมือนกันแฮะ

- ได้มาสองเล่ม หมดไป 457 บาท เฉพาะค่าหนังสือ ค่ากิน 105 ว่าแต่ทำไมข้าวมันแพงจังวะ สงสารคนที่ยังไม่มีรายได้หน่อยสิท่าน

- เดินงานวันนี้ (2 เมษายน) พบปะเพื่อนร่วมโลก เอ๊ย ร่วมรุ่นไปหลายคน รวมทั้งรุ่นพี่ด้วย ก็ได้หนังสือติดไม้ติดมือไปหลายคนเหมือนกัน

- เอาล่ะ ยังไม่จบแค่นี้ นัดเพื่อนไปวันพุธ (4 เมษายน) อีก - -

- อ้อ ดีไม่ดี พรุ่งนี้ (3 เมษายน) เราอาจจะโดดเรียนไปอีกทั้งวัน

- (ตกลง มึงจะไม่เรียนพิเศษแล้วหรือไง ไอ้คนเขียน - -)